Zła dziewczynka

Tekst, dramaturgia
Maria Wojtyszko
Reżyseria
Jakub Krofta
czas trwania → 75 minut
środa, 23 września 2026
godz. 17:00
Mała Boska Komedia
Teatr Bagatela – Duża Scena

Zła dziewczynka to często po prostu taka, która nie podporządkowuje się zasadom, ma własne zdanie – łatwo z niego nie rezygnuje! – i różni się od pozostałych. Taka jest Zajarka, bohaterka spektaklu Jakuba Krofty, która od kiedy pojawia się w szkolnej klasie, wywraca na drugą stronę cały ustalony wcześniej porządek. Choć koledzy i koleżanki na początku nazywają ją „dziwną”, szybko uczą się, że może jest po prostu „inna” i tę inność warto w niej docenić, a także otworzyć się na to, co w nich samych jest wyjątkowe.

Krofta i Wojtyszko to duet, który od lat konsekwentnie tworzy dla dzieci teatr wysmakowany artystycznie, interesujący tematycznie, czerpiący z różnorodnych tradycji scenicznych. W spektaklu, który stworzyli we Wrocławskim Teatrze Lalek przybliżają młodej publiczności temat neuroróżnorodności – wielorakich sposobów odbierania świata i funkcjonowania w nim, które ujawniają się od najwcześniejszych lat życia. Pomaga im w tym znakomita plastyka sceniczna Matyldy Kotlińskiej, która za pomocą lalek, kostiumów i scenografii stworzyła świat jak z kreskówki albo barwnych ilustracji dziecięcych książek.


Fot. Natalia Kabanow

Tekst, dramaturgia
Maria Wojtyszko
Reżyseria
Jakub Krofta
Scenografia, kostiumy, animanty
Matylda Kotlińska
Choreografia
Milena Czarnik
Muzyka
Grzegorz Mazoń
Reżyseria światła
Damian Pawella
Projekcje
Alicja Pietrucka
Występują
Natalia Herman, Radosław Kasiukiewicz, Agata Kucińska, Konrad Kujawski, Anna Makowska-Kowalczyk, Grzegorz Mazoń, Mateusz Zilbert
Produkcja
Wrocławski Teatr Lalek
Premiera
24 maja 2025

Spektakl rekomendowany dla osób od 7. roku życia.

Recenzje

„Zła dziewczynka” to spektakl, który stawia ważne pytania nie tylko dzieciom, ale także dorosłym – jak traktujemy osoby odbiegające od społecznych norm? Czy szczerość zawsze jest dobra, a jeśli nie, to gdzie wyznaczyć granicę? Jak radzić sobie z agresją i złością u dzieci, które nie potrafią się inaczej wyrazić? I przede wszystkim – czy potrafimy zrobić miejsce dla tych, którzy są inni, w swoich szkołach, rodzinach i społecznościach?
Wiesław Kowalski
W „Złej dziewczynce”, tytułowa bohaterka tak naprawdę nie jest wyłącznie zła i niegrzeczna, ale ma też zalety, np. genialną pamięć i „dorosłą” inteligencję. Ten spektakl to opowieść prawdziwa, mądra i pięknie podana, pełna humoru i doskonale czytelnych dla widzów rozśmieszających i absurdalnych bon motów („Lekarz was zeżre na kolację”, „Jak ktoś nie słyszy, to nie słyszy” albo „Co czwarty Polak jest bocianem”). Polecam.
Ewa Mecner
„Złej dziewczynce” daleko, jak to czasem w teatrze dla najmłodszych bywa, do schematycznej dydaktycznej opowieści z morałem. Dużo tu za to humoru i umowności, charakterystycznych dla Wojtyszko zabaw językowych oraz niespodziewanych rozwiązań, też tych na poziomie formalnym (mam na myśli m.in. złożoną strukturę dramaturgiczną – trzypoziomową kompozycję szkatułkową). Na uwagę zasługują również karykaturalne kostiumy Matyldy Kotlińskiej oraz muzyka Grzegorza Mazonia, który pojawia się na scenie w dwóch groteskowych rolach – nieustępliwego Dyrektora i natchnionego Pana od rytmiki.
Kamil Bujny