Spektakl „Czekając na barbarzyńców”, inspirowany powieścią J.M. Coetzee’ego, nie jest opowieścią o barbarzyńcach. Jest opowieścią o społeczeństwie, które potrzebuje barbarzyńców, aby móc zdefiniować siebie, usprawiedliwić własny lęk i zalegalizować przemoc. To opowieść o tym, jak zwyczajni ludzie – nie potwory, czy tyrani z podręczników historii – krok po kroku przekraczają granice człowieczeństwa w imię „porządku”, „bezpieczeństwa narodowego” i własnego komfortu.
Egzystencjalny thriller oparty na jednym z najbardziej zagadkowych i wieloznacznych tekstów klasyki amerykańskiej literatury. Opowiadanie Hermana Melville’a od ponad stu pięćdziesięciu lat nie przestaje budzić niepokoju i prowokować kolejnych interpretacji. W adaptacji Piotra Fronia i inscenizacji Tomasza Fryzła opowieść Melville’a staje się studium rozpadu porządku, który traci zdolność działania, choć nie zostaje zakwestionowany. Co dzieje się z relacją między ludźmi, gdy znane role zawodzą, a język przestaje być narzędziem porozumienia?
„Larwy” w reżyserii Pameli Leończyk to druga – po głośnych Heksach – teatralna adaptacja tekstu Agnieszki Szpili, jednej z najbardziej wyrazistych i bezkompromisowych postaci współczesnej polskiej literatury. Szpila pisze z perspektywy kobiet, których seksualność przestaje być prywatna. Jej język – bliski postpornograficznej wrażliwości – rozsadza granice tego, co uznaje się za dopuszczalne, przywracając kobiecemu ciału dzikość. Taki jest też spektakl oparty na jej opowiadaniu.
Legendarny spektakl Michała Borczucha powraca na scenę Łaźni Nowej. „Wszystko o mojej matce” – wielokrotnie nagradzane przedstawienie, uznane za jedno z najważniejszych w polskim teatrze ostatnich lat – po niemal dekadzie wciąż porusza z niezwykłą siłą. To intymna opowieść o pamięci, żałobie i miłości, zbudowana z osobistych wspomnień o matkach twórców. Szczery, momentami brutalny teatr o dorosłych synach próbujących opowiedzieć stratę, której nie da się opowiedzieć do końca. Jeśli widzieliście – warto wrócić. Jeśli nie – to moment, by zobaczyć spektakl, który stał się częścią historii.
Wystawa Dialog z przestrzenią prezentuje dorobek dwudziestu lat Pracowni Kształtowania Przestrzeni Teatralnej działającej w Katedrze Scenografii Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Ekspozycja obejmuje wybrane prace studentów i studentek kierunku scenografia zrealizowane w latach 2006-2026 pod kierunkiem prof. Małgorzaty Komorowskiej, we współpracy z prof. Olgą Zabroń oraz Mateuszem Pajerskim.