„Larwy” w reżyserii Pameli Leończyk to druga – po głośnych Heksach – teatralna adaptacja tekstu Agnieszki Szpili, jednej z najbardziej wyrazistych i bezkompromisowych postaci współczesnej polskiej literatury. Szpila pisze z perspektywy kobiet, których seksualność przestaje być prywatna. Jej język – bliski postpornograficznej wrażliwości – rozsadza granice tego, co uznaje się za dopuszczalne, przywracając kobiecemu ciału dzikość. Taki jest też spektakl oparty na jej opowiadaniu.

Legendarny spektakl Michała Borczucha powraca na scenę Łaźni Nowej. „Wszystko o mojej matce” – wielokrotnie nagradzane przedstawienie, uznane za jedno z najważniejszych w polskim teatrze ostatnich lat – po niemal dekadzie wciąż porusza z niezwykłą siłą. To intymna opowieść o pamięci, żałobie i miłości, zbudowana z osobistych wspomnień o matkach twórców. Szczery, momentami brutalny teatr o dorosłych synach próbujących opowiedzieć stratę, której nie da się opowiedzieć do końca. Jeśli widzieliście – warto wrócić. Jeśli nie – to moment, by zobaczyć spektakl, który stał się częścią historii.

Spektakl inspirowany powieścią J.M. Coetzee’ego nie jest opowieścią o barbarzyńcach. Jest opowieścią o społeczeństwie, które potrzebuje barbarzyńców, aby móc zdefiniować siebie, usprawiedliwić własny lęk i zalegalizować przemoc. Największym zagrożeniem Imperium nie jest zewnętrzny wróg, lecz mechanizm, który go stwarza za pomocą języka, propagandy, procedur i codziennych decyzji ludzi, którzy nie postrzegają siebie jako sprawców, ale bez nich zło dokonane na odrzuconych przez „system” nie mogłoby się wydarzyć.