Padało
Autor
Enda Walsh
Przekład
Marta Orczykowska
Reżyseria
Anna Gryszkówna
Występują
Iwona Budner, Natalia Krystowska
premiera spektaklu w reżyserii Anny Gryszkówny
piątek, 1 marca 2024
godz. 19:00
Teatr Łaźnia Nowa – Mała scena
sobota, 2 marca 2024
godz. 19:00
Teatr Łaźnia Nowa – Mała scena
niedziela, 3 marca 2024
godz. 19:00
Teatr Łaźnia Nowa – Mała scena
piątek, 5 kwietnia 2024
godz. 19:00
Teatr Łaźnia Nowa – Mała scena
sobota, 6 kwietnia 2024
godz. 19:00
Teatr Łaźnia Nowa – Mała scena
KONKURS NA KURATORA / KURATORKĘ MAŁEJ BOSKIEJ KOMEDII
czas trwania → na zgłoszenia czekamy do końca lutego

Ogłaszamy otwarty konkurs na kuratora / kuratorkę tegorocznej edycji Festiwalu Mała Boska Komedia!

Na oferty czekamy do końca lutego. Rozmowy z kandydatkami / kandydatami, którzy przejdą pierwszy etap, odbędą się między 1 a 7 marca. Rozstrzygnięcie konkursu ogłoszone zostanie do 10 marca.

Mała Boska Komedia to „młodsza” siostra Boskiej Komedii – odbywający się od 2017 r. przegląd najlepszych, najgłośniejszych i najciekawszych spektakli dla dzieci i młodzieży ostatnich sezonów, połączony m.in. ze spotkaniami, warsztatami czy obradami dziecięco-młodzieżowego jury.

Zaproszenie
Reżyseria, koncept
Anna Karasińska
Występują
Kiryllos Aleksandrov, Sara Goworowska, Anna Grąbczewska, Amelia Śliwa
czas trwania → około 90 minut

Porzućcie przyzwyczajenia i oczekiwania. Otwórzcie się na niespodziewane. Dajcie się zaprosić do...

„Zaproszenie” – to autorski projekt Anny Karasińskiej, twórczyni takich spektakli jak „Ewelina płacze”, czy „Łatwe rzeczy” (Grand Prix 15. Boskiej Komedii). Artystka zaprosiła do współpracy między innymi osoby niezwiązane zawodowo z teatrem. Dzięki temu sceniczne spotkanie z drugim człowiekiem zyskuje zaskakującą świeżość, odbywając się z pominięciem teatralnej konwencji. Jej autorska metoda pracy skupia się na doświadczeniu obecności tu i teraz. Dopiero w relacji z publicznością praca zostaje dopełniona… 

środa, 13 marca 2024
godz. 19:00
Teatr Łaźnia Nowa – Duża scena
czwartek, 14 marca 2024
godz. 19:00
Teatr Łaźnia Nowa – Duża scena
Akademia Filmu Polskiego Łukasza Maciejewskiego Jezioro Słone
Scenariusz i reżyseria
Katarzyna Rosłaniec
Występują
Katarzyna Butowtt, Krzysztof Stelmaszyk, Dorota Kolak, Judyta Paradzińska, Adam Ferency, Jacek Poniedziałek, Grażyna Misiorowska
czas trwania → 107 minut (plus spotkanie)

W marcu zapraszamy na bardziej kameralną odsłonę Akademii Filmu Polskiego. Tym razem spotkanie i seans odbędą się w jednej z sal w Domu Utopii – Międzynarodowym Centrum Empatii. „Jezioro słone” to najnowszy film Katarzyny Rosłaniec, reżyserki głośnych produkcji takich jak „Galerianki” (2009), „Bejbi blues” (2012) czy „Szatan kazał tańczyć”.

Przed seansem odbędzie się spotkanie z odtwórczynią głównej roli, Katarzyną Butowtt. Rozmowę poprowadzi gospodarz cyklu, Łukasz Maciejewski.

czwartek, 21 marca 2024
godz. 19:00
Dom Utopii – Międzynarodowe Centrum Empatii
Akademia Filmu Polskiego Łukasza Maciejewskiego Błazny
Scenariusz i reżyseria
Gabriela Muskała
Występują
Sebastian Dela, Jan Łuć, Magdalena Dwurzyńska, Justyna Litwic, Szymon Kukla, Jakub Dąbrowski, Karolina Kostoń, Klaudia Janas, Daniel Stanko, Klaudia Koścista, Jakub Sierenberg, Oliwer Witek, Bogumiła Trzeciakowska, Mikołaj Trynda
czas trwania → 85 minut (plus spotkanie)

Studenci Wydziału Aktorskiego dowiadują się, że ich film dyplomowy nakręci znany reżyser Gajda. Ta wiadomość elektryzuje ich – każdy chce się znaleźć w obsadzie. Gajda pojawia się sporadycznie. Zostawia studentom kamerę – pod jego nieobecność mają nagrywać improwizowane sceny wokół tematu zazdrości i rywalizacji oparte na historii Kaina i Abla oraz Balladyny i Aliny. Zaczynają się próby, poznajemy osobowości studentów, ich marzenia, ambicje.

Przed seansem odbędzie się spotkanie z reżyserką filmu, Gabrielą Muskałą oraz aktorami Janem Łuciem i Karoliną Kostoń. Rozmowę poprowadzi gospodarz cyklu, Łukasz Maciejewski.

czwartek, 4 kwietnia 2024
godz. 19:00
Teatr Łaźnia Nowa – Mała scena
Goście Wieczerzy Pańskiej
Reżyseria
Tomasz Fryzeł
Adaptacja i dramaturgia
Piotr Froń
Występują
Mariusz Bonaszewski, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Marek Kalita, Wojciech Kalarus
czas trwania → 75 minut

„Goście Wieczerzy Pańskiej” to opowieść ludziach, którzy kontemplują puste miejsce po nadziei. Medytacja nad kondycją zawieszoną między kiedyś obecną nadzieją, a jej odczuwanym obecnie brakiem. Opowieść o nadziejach skompromitowanych, utraconych. I o tych możliwych, które pozostały jednak niezauważone. Pokazy spektaklu, który przyjeżdża do Łaźni Nowej z Nowego Teatru w Warszawie, będą pierwszą odsłoną prologu Boskiej Komedii 2024.

niedziela, 28 kwietnia 2024
godz. 17:00
Teatr Łaźnia Nowa – Duża scena
godz. 19:15
Teatr Łaźnia Nowa – Duża scena
wystawa czynna do 31 marca 2024
Pierwsze lata Nowej Huty na fotografiach Henryka Makarewicza i Wiktora Pentala Miasto idealne
Kurator
Łukasz Trzciński
Scenografia
Zbigniew Prokop

Dalekie od dosłowności, ikoniczne obrazy Wiktora Pentala i Henryka Makarewicza tworzą wizualne DNA Nowej Huty, stanowiąc nie tyle wielopłaszczyznowy zapis pierwszych jej lat, ile przepustkę do rozumienia doświadczenia modernizmu i nowoczesności, jak również działań badawczych wobec jej naczelnego medium – fotografii.

od 15 lipca 2023
INTERWENCJE W PRZESTRZENI WIRTUALNEJ NOWEJ HUTY SPOWALNIAJĄC DOŚWIADCZANIE
Autor
Tomáš Moravec
Kuratorzy
Łukasz Trzciński, Dominik Stanisławski

Tomáš Moravec wkracza w różne miejsca Krakowa – place budowy, nieużytki, przestrzeń utraconą, tereny o ambiwalentnym statusie, aby odkrywać ich potencjał w kategorii wyobrażeniowych pejzaży miejskich. Artysta umieścił nad każdą z lokalizacji wirtualne teksty, które – za pośrednictwem urządzeń cyfrowych – można zobaczyć jako heterotopiczną mapę. Zapraszamy do indywidualnych spacerów po dzielnicy i hybrydowego spotkania z transformującym krajobrazem. Rozmieszczone na terenie dzielnicy przez artystę prace dostępne są w rozszerzonej rzeczywistości.

codziennie od 12 lutego 2023 (10:00–20:00)
interwencja site-specific w instytucjonalnym ciele Domu Utopii Dno jest lustrem
Autor
Szymon Kobylarz

Wyobraźmy sobie Nową Hutę za 100 lat. Kolejne wojny i katastrofy, wybuchy wulkanów, ruchy powierzchni ziemi i niespotykane wcześniej zjawiska pogodowe przykrywają miasto wielometrową warstwą mieszanki błota i radioaktywnej sadzy. Powierzchnia przestaje nadawać się do życia. Najwyższe punkty obecnego świata – fabryczne kominy górujące kiedyś nad głowami – funkcjonują jako pasaże łączące martwe zewnętrze z kryjącym się pod powierzchnią rachitycznym życiem.